Psychologenpraktijk Vandaag

 

Traumabehandeling

Wat is een (psycho)trauma

Trauma verwijst naar de klachten die kunnen ontstaan nadat iemand betrokken is geweest of getuige is geweest of werd geconfronteerd met een of meerdere gebeurtenissen die als bedreigend zijn ervaren of die een bedreiging vormde voor de eigen fysieke integriteit of die van anderen. Hierbij was er sprake van intense angst, afschuw en/of hulpeloosheid. (bron DSM –IV)

Klachten die o.a. kunnen ontstaan zijn herhaaldelijke opdringende herinneringen of dromen over de gebeurtenis, voelen of handelen alsof de gebeurtenis opnieuw plaatsvindt, spanningen, lijden en lichamelijke reacties bij confrontatie met bepaalde aspecten van die gebeurtenis, de neiging om plaatsen, gesprekken, gedachten, gevoelens en mensen die aan de gebeurtenissen herinneringen te vermijden, gevoelens van onthechting en vervreemding van anderen, overdreven waakzaamheid/alertheid, concentratieklachten, prikkelbaarheid, en overdreven schrikreacties. (bron DSM-IV)

De ervaring tijdens de traumatische gebeurtenis is zo heftig dat de gebeurtenis en de innerlijke reacties erop (gedachten, gevoelens en fysieke reacties) niet goed verwerkt kunnen worden. Ons overlevingssysteem (het autonome zenuwstelsel)  heeft op dat moment prioriteit en de delen van de hersenen die nodig zijn voor verwerking worden op dat moment even buitenspel gezet om te kunnen overleven. Dat is voor dat moment natuurlijk heel zinvol en vaak van levensbelang. Eerst overleven en dan verwerken. Echter als een gebeurtenis in de vorm van beelden, gedachten, emoties en fysieke ervaringen echter niet goed verwerkt kan worden dan kunnen we die gebeurtenis met alle bijbehorende dreigingen nog steeds als actueel ervaren; het is als het ware nog niet voorbij, we hebben de gebeurtenis nog niet “weg kunnen schrijven” naar de harde schijf, het verschijnt nog steeds op ons “scherm”. Je verstand weet wel dat het voorbij is maar voor je gevoel is het er nog steeds.

 

De behandeling van trauma

Behandeling van trauma kent drie fasen die afhankelijk van de situatie, persoon en hevigheid van trauma meer of minder tijd in beslag vergen:

Fase1; Stabilisatiefase; leren reguleren van spanningen en emoties, creëren van een stabiele leefsituatie zonder al te veel druk en stress door andere factoren dan het trauma. Bij veel mensen met enkelvoudig trauma (vb auto-ongeluk of overval) hoeft deze fase niet lang te duren, soms is een tijdelijke aanpassing in belasting op het werk al voldoende om naar fase 2 te kunnen.

Fase 2: Verwerkingsfase: aandacht gaat nu uit naar de traumagebeurtenis en afhankelijk van de gekozen methodiek (hieronder) wordt deze gebeurtenis aangegaan en verwerkt.

Fase 3: Integratie; Zeker als de traumatische gebeurtenis langere tijd terug heeft plaats-gevonden dan kan het vele aspecten van het leven en keuzes daarin bepaald hebben. Na verwerking kan je daar anders naar gaan kijken. Gevoelens van rouw kunnen dan een rol spelen of je merkt dat je andere keuzes wilt maken in je leven. Deze aspecten kunnen in deze fase aan de orde komen. Als het een eenmalige en recente gebeurtenis betreft dan kan het zijn dat deze fase ook niet zo lang duurt en weinig begeleiding behoeft.

De behandelmethodieken die ik gebruik en combineer zijn EMDR, Cognitieve Gedragstherapie, en de Sensomotorische (lichaamsgerichte) Psychotherapie voor trauma (zie werkwijze)

 

Psycholoog, Hilversum, Psychotherapie

Comments are closed.